نقصهای قلبی مادرزادی غیرسیانوزی

نقایص قلبی غیرسیانوزی، ناهنجاریهای قلبی مادرزادی هستند که دیواره دهلیز یا بطن، دریچه های قلب یا عروق خونی بزرگ را تحت تأثیر قرار میدهند. علل شایع عبارتند از: نقایص ژنتیکی (به عنوان مثال، تریزومیها)، عفونتهای مادر هنگام بارداری (مثلاً بیماری سرخجه) و مصرف داروها یا الکل در دوران بارداری.
نقصهای قلبی مادرزادی سیانوزی

نقصهای قلبی سیانوزی (CHDs)، ناهنجاریهای مادرزادی هستند که معمولاً دیوارههای دهلیزی، یعنی دهلیز راست (RA) یا دهلیز چپ (LA)؛ دیوارههای بطنی، یعنی بطن راست (RV) یا بطن چپ (LV)؛ دریچههای قلبی و/ یا عروق بزرگ را درگیر میکنند. علل شایع عبارتند از نقصهای ژنتیکی (مثلاً سندرم دی-جرج)، مشکلات مربوط به مادر (مثلاً دیابت حاملگی) و جهشهای ژنی خودبهخودی.
نارسایی دریچهی میترال
رگورژیتاسیون (نارسایی) میترال (MR)، یعنی نشت خون از بطن چپ به دهلیز چپ به دلیل بسته نشدن کامل دریچهی میترال هنگام سیستول. این بیماری فرم شایعی از بیماریهای دریچهای قلب است که بر اساس نحوهی بروز (حاد یا مزمن) و اتیولوژی دستهبندی میشود. MR اولیه با درگیری ساختاری دریچهی میترال همراه است در حالی که MR ثانویه نتیجهی پاتولوژیهای متفاوتی است که منجر به نارسایی دریچه میشوند (مثلاً در کاردیومیوپاتی).
نارسایی دریچهی آئورت

رگورژیتاسیون آئورت (AR) یک بیماری دریچهای قلب است که با بسته شدن ناقص دریچه آئورت شناخته شده و منجر به بازگشت خون از آئورت به بطن چپ (LV) هنگام دیاستول میشود. نارسایی آئورت ممکن است حاد (این حالت معمولاً بعد از اندوکاردیت عفونی یا دایسکشن آئورت اتفاق میافتد) یا مزمن (به دلیل وجود دریچه آئورتی دولتی مادرزادی یا تب روماتیسمی) باشد و احتمال دارد به علت بیماری دریچهای یا ناهنجاری آئورت رخ دهد.
نارسایی حاد قلب

نارسایی حاد قلب، شروع سریع یا بدتر شدن علائم نارسایی قلبی است و این اتفاق یکی از دلایل عمده بستریشدن بیماران مسن میباشد. چندین عامل محرک می توانند باعث عدم توان جبران نارسایی قلبی به صورت حاد (ADHF) شوند، اما این وضعیت ممکن است در بیمارانی که سابقه قبلی بیماری ندارند (نارسایی قلبی جدید) نیز به طور ناگهانی ایجاد شود.
نارسایی احتقانی قلب

نارسایی احتقانی قلب (CHF) یک بیماری است که در آن قلب توان پمپاژ خون کافی جهت تأمین نیازهای متابولیک بدن را، به دلیل تغییرات پاتولوژیک میوکارد، ندارد. سه علت اصلی CHF عبارتند از: بیماری شریان کرونری (CAD)، دیابت شیرین و هایپرتنشن. این بیماریها باعث اختلال عملکردی بطنی و برونده قلبی پایین میشوند؛ شرایطی که نهایتاً منجر به احتقان خون و خونرسانی سیستمیک ضعیف خواهد شد. CHF به دو دستهی نارسایی قلب چپ (LHF) و نارسایی قلب راست (RHF) تقسیم میشود؛ ولی به ترکیب این دو، CHF دو بطنی (بای ونتریکولار) یا سراسری گفته میشود.
میوکاردیت

میوکاردیت یک بیماری التهابی میوکارد است که اغلب بیماران جوان را درگیر میکند و تقریباً باعث مرگ ناگهانی حدود ۱۰% از بالغین جوان میشود. این بیماری معمولاً به دلیل عفونتهای ویروسی (به عنوان مثال، پاروویروس B19 و ویروس کوکساکی) یا تب روماتیسمی حاد ایجاد میشود، اما ممکناست در بیمارانی که دارای شرایط سیستمیک مانند لوپوس اریتوماتوز سیستمیک (SLE) یا سندرمهای واسکولیتی هستند نیز ظاهر شود. بیماران بزرگسال معمولاً بدون علامت هستند یا علائم غیر اختصاصی از جمله تب، خستگی و ضعف دارند.
میگزوم دهلیزی

میگزومهای قلبی شایعترین نوع تومور اولیه قلب هستند. این تومورها معمولاً خوشخیم بوده و از بافت همبند اولیه به وجود میآیند. بیشتر میگزومهای قلبی به صورت پراکنده (اسپورادیک) شکل میگیرند؛ با این حال، حدود ۱۰% از آنها ارثی هستند (الگوی اتوزوم غالب). میگزوم ممکن است در هر محفظهای از قلب ایجاد شوند، اما بیشتر (حدود ۷۵%) میگزومهای قلبی در دهلیز چپ ایجاد میشوند و سایر آنها در دهلیز راست به وجود میآیند (میگزومهای بطنی نادر میباشند).
مهارکنندههای سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون

مهارکنندههای سیستم رنین-آنژیوتانسن-آلدوسترون (RAAS) گروهی از داروها هستند که با مهار سیستم رنین-آنژیوتانسن-آلدوسترون عمل میکنند و عبارتند از مهارکنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACEi)، بلاککنندههای گیرنده آنژیوتانسن (ARBs) و مهارکنندههای مستقیم رینین. مهارکنندههای ACE و ARBs معمولاً در درمان بیماران دارای هایپرتنشن، نارسایی قلبی همراه با کاهش کسر تخلیه، انواع مشخصی از بیماری مزمن کلیوی و همچنین بیمارانی که انفارکشن میوکارد داشتهاند، به کار میروند.
مروری بر آریتمیهای قلبی

آریتمیهای قلبی در واقع آهنگهای قلبیِ افزایش یافته، کاهش یافته یا نامنظم هستند که به علت اختلالات موجود در تحریکات الکتریکیِ میوکارد به وجود میآیند. برادیآریتمیها شامل اختلال عملکرد گره سینوسی و بلاک دهلیزی-بطنی میباشد و با آهنگ ضربان قلب < 60 عدد در دقیقه مشخص میشوند. تاکیآریتمیها (آهنگ ضربان > ۱۰۰ عدد در دقیقه) به دو دستهی آریتمیهای فوق بطنی یا آریتمیهای بطنی تقسیم میشوند.
