ندول‌های تیروئیدی رشد غیرطبیعی قسمتی از بافت تیروئید است. آن‌ها حدوداً در ۵۰% جمعیت عمومی دیده می‌شود اما فقط در ۵-۱۰٪ از افراد قابل لمس است. این ندول‌ها غالباً در خانم‌ها خصوصاً در مناطق با کمبود ید دیده می‌شود و با افزایش سن نیز میزان بروز آن‌ها افزایش می‌یابد. ندول‌های تیروئیدی تظاهرات بالینی انواع بیماری‌های زمینه‌ای تیروئید است. اکثر آن‌ها خوش‌خیم هستند (حدود ۹۵% موارد).

اکثر سرطان‌های تیروئید، کارسینومای کاملاً تمایز یافته هستند. عوامل اصلی خطر، پرتوگیری غده و استعداد ژنتیکی بیمار است. سرطان‌های تیروئید نیز به طور قابل توجهی در زنان چشمگیر است. کارسینوماهای تیروئیدی اغلب به صورت دارای تمایز بالا و پیش‌آگهی خوب (کارسینومای پاپیلاری یا فولیکولار) و کارسینوماهای دارای تمایز ضعیفتر و پیش آگهی بدتر (کارسینومای مدولار یا آناپلاستیک) دیده می‌شوند. این دو گروه از نظر روش‌های درمانی، مسیرهای متاستاتیک و پیش‌آگهی به طور قابل توجهی متفاوت هستند.