ایسکمی حاد اندام (ALI) یک اورژانس عروقی است که در آن خونرسانی شریانی به یک یا چند اندام به شدت کاهش می‌یابد. ترومبوز شریانی و آمبولی قلب مسئول اکثر موارد هستند. علائم و نشانه‌های معمول شامل درد، رنگ پریدگی، کاهش نبض، سردی، فلج و پارستزی اندام است که در قسمت دیستال به محل انسداد ایجاد می‌شود.

DVT (ترومبوز ورید عمقی) تشکیل لخته خون در داخل وریدهای عمقی است که معمولاً اندام تحتانی را درگیر می‌کند. عوامل اصلی خطر برای DVT عبارتند از: آسیب اندوتلیال عروقی (مانند جراحی یا تروما)، استاز وریدی (مانند عدم تحرک) و انعقاد پذیری بیش از حد (ترومبوفیلی‌ها) که در مجموع به عنوان سه گانه ویرشو نامیده می‌شوند. علائم شامل ادم، گرمی و درد مبهم در اندام درگیر است. بیماران همچنین ممکن است با علائم آمبولی ریه (PE)، یک عارضه شدید از DVT تظاهر یابند.

آریتمی‌­های قلبی در واقع ‌آهنگ‌­های قلبیِ افزایش یافته، کاهش یافته یا نامنظم هستند که به علت اختلالات موجود در تحریکات الکتریکیِ میوکارد به وجود می‌­آیند. برادی‌­آریتمی­‌ها شامل اختلال عملکرد گره سینوسی و بلاک دهلیزی-بطنی می‌­باشد و با آهنگ ضربان قلب < 60 عدد در دقیقه مشخص می­‌شوند. تاکی‌­آریتمی‌­ها (آهنگ ضربان > ۱۰۰ عدد در دقیقه) به دو دسته‌­ی آریتمی­‌های فوق بطنی یا آریتمی‌­های بطنی تقسیم می­‌شوند.