بحران هایپرتنسیو به افزایش حاد فشار خون (به طور کلی  ≥ ۱۸۰/۱۲۰mmHg) اشاره دارد که باعث افزایش خطر آسیب به ارگان‌های انتهایی می‌شود، یعنی آسیب به مغز (مثلاً انسفالوپاتی و استروک یا سکته مغزی)، چشم (مثلاً رتینوپاتی)، سیستم قلبی عروقی (مثلاً ASC، ادم ریوی و دایسکشن آئورت) و/ یا کلیه ها (به عنوان مثال، نارسایی حاد کلیه یا AKI). این بحران‌ها می‌توانند به دلیل فشار خون اولیه یا بیماری زمینه‌ای خاص (به عنوان مثال، فئوکروموسیتوما، پره‌اکلامپسی یا سمیت دارویی) رخ دهند.

افیوژن پریکاردی، تجمع حاد یا مزمن مایعات در فضای پریکاردی (بین پریکارد جداری و احشایی) است و اغلب با انواع اختلالات زمینه‌ای همراه است. مایع می تواند خونی (به عنوان مثال، به دنبال دایسکشن آئورت) یا سرزوی (معمولاً ایدیوپاتیک یا با منشأ ناشناخته) باشد. از آنجایی که پریکارد نسبتاً سفت است، ظرفیت فضای پریکاردی محدود است.